een gedicht op gedichtendag

Hier hebt u er alvast eentje.

Bekentenis

Met zoveel liefde heb 'k van je gehouden

Dat, nu ik bijna je vergeten ben

Zelfs 't zeggen van je naam mij is gebleven

Een liefkozing, waar 'k dagen op kan leven.

Slechts een herinnering is mij behouden:

Hoe op het plein, bij 't honinglied der linden

Vanuit de schaduw over witte straten

Je aan kwam lopen.

Speelse zomerwinden

Sloegen de zijde van je lichte gele kleed

Tegen het ranke lichaam, en je ogen

Waren van heimwee raadselig verwijd.

Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen...

Met zoveel liefde heb 'k van je gehouden

Dat, nu ik bijna je vergeten ben't

Een liefkozing der lippen is gebleven

Je naam te zeggen als ik eenzaam ben.

-Hans Warren-